Ochotnicza Straż Pożarna w Ptaszkowej

96 lat tradycji i służby mieszkańcom

Jest rok 1930. Wybuchające często pożary trawią owoc pracy kilku pokoleń mieszkańców wsi. W listopadzie tegoż roku wybuchł groźny pożar w zagrodzie Macieja Tokarza zamieszkałego w Ptaszkowej pod numerem 102. Mimo ratunku domowników i ofiarnej pomocy ze strony sąsiadów, ogień strawił cały majątek. Po tym zdarzeniu, z inicjatywy Stanisława JANUSZA – wójta gminy jednostkowej, Jana WYSOWSKIEGO – zastępcy wójta, oraz księdza Edwarda PYKOSZA – proboszcza parafii Ptaszkowa, powstał zamysł założenia we wsi ochotniczej straży pożarnej.

W dniu 18 grudnia 1930 roku zwołane zostało zebranie mieszkańców wsi. Na zebranie zaproszono również instruktora Powiatowej Straży Pożarnej Kazimierza MAŁYSKĘ, który poinformował zebranych o zadaniach i formie działania ochotniczej straży pożarnej. Na zebraniu powołano Komitet Założycielski OSP w składzie:

• Stanisław JANUSZ – wójt gminy Ptaszkowa,
• Jan WYSOWSKI – zastępca wójta,
• Maciej KIEŁBASA – gospodarz,
• Stanisław DOBROWOLSKI – naczelnik stacji,
• Józef KMAK – gospodarz.

Komitet zwołał na dzień 26 grudnia 1930 roku ponownie ogólne zebranie wiejskie, na którym jednogłośnie podjęto decyzję o założeniu Ochotniczej Straży Pożarnej w Ptaszkowej. W zebraniu wzięło udział 132 mieszkańców wsi, a 72 z nich wpisało się na członków czynnych i wspierających OSP. Powołano pierwszy Zarząd jednostki w składzie:

• Józef KMAK – prezes,
• Stanisław JANUSZ – zastępca prezesa,
• Stanisław DOBROWOLSKI – sekretarz,
• Jan WYSOWSKI – skarbnik,
• Wojciech PTASZKOWSKI – gospodarz,
• Jan MICHALIK – naczelnik,
• Jan PTASZKOWSKI – zastępca naczelnika.

Rok 1931 to energiczna praca Zarządu w celu praktycznej organizacji OSP i zabezpieczenia jednostki w niezbędny sprzęt. Członkowie zarządu kilkakrotnie wyjeżdżają do Krakowa o pomoc w uzyskaniu sikawki ręcznej oraz wybudowania zaplecza na sprzęt przeciwpożarowy. Po długich staraniach, przy pomocy Komendy Wojewódzkiej Ochotniczej Straży Pożarnej w Krakowie zakupiona zostaje ręczna sikawka wraz z wyposażeniem. Jej poświęcenia dokonał inicjator powołania OSP – ksiądz Edward Pykosz.

W roku 1933 dzięki bezinteresownej pracy członków OSP oraz ofiarności społeczeństwa wsi, wybudowano drewnianą remizę strażacką. Remiza staje się nie tylko zapleczem OSP, staje się również ośrodkiem życia wsi. Odbywają się tu zabawy, festyny, organizowane z różnych okazji, a najczęściej w celach dochodowych dla zapewnienia środków finansowych niezbędnych do funkcjonowania jednostki OSP. Jednocześnie trwa ciągła praca organizacyjna i szkoleniowa członków OSP. Jej efektem jest zajęcie już w roku 1934 – I miejsca w strażackich zawodach na szczeblu powiatu.

W dniu 13 listopada 1935 r. delegacja OSP złożona z dwóch strażaków czynnych oraz sekretarza jednostki, wraz z kierownikiem Szkoły Podstawowej Panem Michałem Fydą, oraz 9 mieszkańcami wsi udała się do Krakowa – zawożąc urnę z ziemią z Jaworza (najwyższego wzniesienia Ptaszkowej) na kopiec Józefa Piłsudskiego.

W roku 1936, startująca w rejonowych zawodach pożarniczych jednostka OSP zajmuje II miejsce.

Okres wojny poczynił w szeregach strażackich duże spustoszenie. Wielu z czynnych strażaków walczyło na różnych frontach, wielu dostało się do niewoli, wielu przelało krew w obronie Ojczyzny. Ci, którzy przeżyli nadal służyli radą i doświadczeniem młodszym pokoleniom strażaków.

Lata powojenne to okres wytężonej pracy całego społeczeństwa w celu odbudowy kraju ze zniszczeń wojennych. W nurt tej pracy włączają się również druhowie OSP. Biorą udział w pracach społecznych na terenie gromady, pracują przy elektryfikacji wsi, wraz z nauczycielami pracującymi w tutejszych szkołach oraz organizacjami społecznymi – są współorganizatorami pracy kulturalnej na terenie wsi. Przez pewien okres jednostka OSP była opiekunem miejscowej Orkiestry Dętej.

W latach pięćdziesiątych, w związku z potrzebą zaspokojenia stale rosnącego zapotrzebowania społecznego, podejmowany jest temat podjęcia starań o budowę nowej remizy OSP. Sprawa ta była między innymi tematem zebrania w dniu 3 kwietnia 1954 r.

Czynione są również starania o pozyskanie nowoczesnego sprzętu pożarniczego. Efektem tych działań jest otrzymanie w roku 1956 na wyposażenie nowoczesnej motopompy typu Leopolia PO-1. Przekazanie motopompy połączone z pokazowymi ćwiczeniami na terenie wsi koło kościoła, odbyło się w dniu 4 maja 1956 roku.

W roku 1962 jednostka OSP zajęła II miejsce w rejonowych zawodach pożarniczych.

W roku 1963, po wieloletnich staraniach rozpoczęto budowę nowej remizy dla OSP. Uroczyste oddanie nowej remizy do użytku odbyło się w dniu 6 września 1964 r. Koszt budowy to 323 343 złote, a wartość prac wykonanych w czynie społecznym to 143 143 zł. Budynek starej remizy rozebrano i przekazano Józefowi Ptaszkowskiemu, któremu w dniu 20 lipca po uderzeniu pioruna spaliły się zabudowania. Budynek remizy to nie tylko siedziba OSP. Funkcjonuje tu Klub Rolnika, kawiarnia, świetlica dla młodzieży, organizowane są zabawy, prelekcje, szkolenia, wyświetlane są filmy kinowe. Spotykają się tutaj również orkiestra dęta i Koło Gospodyń Wiejskich. W straży pożarnej trwa cykliczny rok szkoleniowy: ćwiczenia, szkolenia, wyjazdy do akcji. Odbywają się również uroczyste zbiórki.

W roku 1972 z powodu złego stanu zdrowia z funkcji naczelnika OSP zrezygnował Jan MICHALIK pełniący tę funkcję od roku 1930. Nowym naczelnikiem wybrany został Eustachy TOKARZ, który pełni tę funkcję przez 1 rok. Jego funkcję przejął Mieczysław PTASZKOWSKI. Pracami OSP kieruje Zarząd w składzie:

• Eugeniusz RYSIEWICZ – prezes,
• Mieczysław PTASZKOWSKI – wiceprezes i naczelnik,
• Włodzimierz KIEŁBASA – wiceprezes,
• Stanisław MICHALIK – skarbnik,
• Władysław KIEŁBASA – sekretarz,
• Jan MICHALIK – gospodarz.

  W dniu 7 stycznia 1974 r. jednostka otrzymuje na wyposażenie samochód pożarniczy Żuk – GLM i zostaje przekwalifikowana do typu S-1.

  W dniu 6 sierpnia 1978 r. z Komendy Rejonowej Straży Pożarnych w Nowym Sączu jednostka otrzymuje nową motopompę M-800.

  W roku 1979 strażacy z OSP pełnili służbę porządkową i brali udział w zabezpieczaniu wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II w Krakowie. Do tradycji weszło już honorowe pełnienie warty przez strażaków przy Grobie Jezusa w Wielki Tydzień, a potem ich przemarsz w procesji rezurekcyjnej.

  W roku 1980 OSP w Ptaszkowej zajmuje I miejsce we współzawodnictwie pomiędzy OSP w działalności statutowej.

  W roku 1981 jednostka OSP uroczyście obchodzi jubileusz 50 – lecia istnienia. Dla jednostki ufundowany zostaje przez społeczeństwo wsi sztandar. Uroczystość z udziałem przedstawicieli władz gminnych, delegacji strażackich i społeczności wsi odbyła się w dniu 21 czerwca. W tym samym roku jednostka OSP otrzymuje nowy samochód Żuk – GLM. Używany do tej pory samochód przekazano do OSP Florynka

  W roku 1984 jednostka OSP Ptaszkowa zajmuje I miejsce w Miejsko-Gminnych Zawodach Sportowo-Pożarniczych.

  W roku 1985 startujące w Miejsko-Gminnych Zawodach Sportowo-Pożarniczych drużyny naszej OSP zajmują II miejsce w grupie III, oraz III miejsce w grupie I. W tym też roku zmarł dh Mieczysław PTASZKOWSKI – wiceprezes i naczelnik OSP od roku 1974.

  Rok 1988 to sukcesy naszej drużyny młodzieżowej. Drużyna MDP w Miejsko-Gminnych zawodach zajmuje miejsce II, a w Wojewódzkich Zawodach miejsce III.

  

  Miejsce na zdjęcie sztandaru

  

  Miejsce na zdjęcie uroczystości

  

  Miejsce na zdjęcie jednostki

  

  Miejsce na zdjęcie jednostki

  

  Miejsce na zdjęcie jednostki

  ← →